Door Pegah Ghelichi februari 2010
Op woensdag 3 februari wordt KSVN 17 jaar jong. Voor velen van ons is het onbekend in wat voor tijd onze dierbare vereniging tot stand is gekomen en wat de gedachtegang hierachter was. Om een duidelijk beeld te krijgen van de historie van onze vereniging, is een van de oprichters en tevens erelid geïnterviewd.
Leyla Gezik, geboren en getogen in Dersim (Noord-Koerdistan), kwam op haar 15e naar Nederland. Na de middelbare school, begon ze aan de studie communicatie wetenschappen aan de UVA. Tien jaar lang heeft Leyla als beleidsadviseur voor verschillende instanties gewerkt. Sinds twee jaar werkt ze als freelance beleidsadviseur en tolk/vertaler.
Als kind van een familie die zwaar getroffen was door de massamoorden van 1938 door de Turkse overheid, is ze opgegroeid met de verhalen over de misdaden van Turkse regering. Volgens Leyla wordt vaak gezegd dat de Koerden uit Dersim zwaar geassimileerd zijn. Zelf is ze het daar niet mee eens. Zo geeft Leyla aan dat ze door haar ouders is opgevoed om altijd trots te zijn op haar Koerdische identiteit en dat ze Aleviet is, zonder op anderen neer te kijken. Haar ouders hadden bewust voor deze opvoeding gekozen. Dat terwijl ze zag dat Koerden als berg-Turken werden getypeerd, dat ze nooit iets zouden bereiken en dat ze zich vernederd voelden.
Begin jaren ’90 gingen Koerden in alle delen van Koerdistan politiek roerige tijden tegemoet. In diezelfde periode werd iedereen uit Turkije als een Turk gezien in Nederland, men was weinig op de hoogte van de Koerdische problematiek. Op dat moment studeerde Leyla zelf aan de UVA en volgde vanaf een afstand de ontwikkelingen en het nieuws uit Koerdistan. Samen met twee andere Koerdische studenten speelde de gedachte om een verenging op te richten. Een vereniging waar Koerdische studenten uit alle delen van Groot-Koerdistan bijeen konden komen. Er werden een aantal bijeenkomsten georganiseerd met Koerdische studenten uit Amsterdam. Op hetzelfde moment waren er ook groepen studenten in Groningen en Nijmegen bezig met hetzelfde idee. Onderling waren ze niet op de hoogte van elkaars plannen. Via kennissen en vrienden kwamen ze achter elkaars plannen en kwamen bijeen in Amsterdam om te vergaderen.
Leyla vertelt verder: “door de roerige tijden in Koerdistan, wil je zelf als Koerd buiten Koerdistan ook een bijdrage leveren. Er was duidelijk behoefte en animo voor een partij onafhankelijke vereniging die zich inzette voor de belangen van de Koerdische student in Nederland. Ik had de eer om de vergaderingen te leiden, een uitdagende maar ook een vermoeiende taak. Zoveel mensen met verschillende meningen en uiteenlopende ideeën, dat gepaard ging met heel veel emotie. Uiteindelijk lukte het ons en de doelen werden duidelijk, een partijonafhankelijke vereniging die zich inzet voor de belangen van Koerdische studenten. Een onafhankelijk beleid dat inhield dat de vereniging open en toegankelijk was voor iedereen. Een ander belangrijk doel was de Koerdische zaak beter onder de aandacht te brengen”.
De doelen waren duidelijk, nu moest de vereniging zich nog registeren bij de notaris om officieel te worden. Een bijzondere uitspraak van de notaris vergeet Leyla nooit meer, “mevrouw wordt het niet tijd voor een onafhankelijk Koerdistan?”
Een goede start, KSVN stond officieel ingeschreven. Later kreeg KSVN te horen dat in het universiteitsgebouw (herengracht) van UVA ruimte was voor KSVN.
De eerste bestuursperiode bestond uit een bestuur van vijf personen uit verschillende delen van Koerdistan, waaronder Leyla als enige vrouw. Dit was een belangrijk aspect voor het bestuur. Er was sprake van een rolerend voorzitterschap. Leyla had vooral een rol naar buiten toe en was bezig met het bekend maken van de vereniging.
Leyla zegt: “alle activiteiten die we hebben uitgevoerd waren bijzonder. We hebben het uit overtuiging en plezier ondernomen. Bij elke activiteit hebben we de onafhankelijkheid bewaard. Het was nieuw en leuk om mensen met dezelfde achtergrond tegen te komen en meer kennis van rijkdom op te doen. Ervaring opdoen in een vereniging is zeer waardevol, het geeft inzicht in je eigen samenleving die je voor de rest van je leven meeneemt. Het was een grote uitdaging voor ons, maar we zijn er trots op dat het ons is gelukt”.
Erelid Leyla Gezik feliciteert ten slotte alle leden van KSVN met de 17e verjaardag van de vereniging. Een ding weet ze zeker en dat is dat haar dochter van zeven jaar oud over tien jaar ook een actief lid van de vereniging zal worden.
